Het fotograferen op begraafplaatsen balanceert op de dunne lijn tussen kunst, geschiedenis en melancholie. Dat Michel Jansen zich laat inspireren door de legendarische Simon Marsden is veelzeggend voor de sfeer die hij nastreeft.
De Erfenis van Simon Marsden
Simon Marsden stond bekend om zijn gebruik van infraroodfilm, wat resulteerde in die typische, korrelige beelden waarbij de lucht gitzwart kleurt en bladeren een spookachtige witte gloed krijgen. Daar Michel Jansen in diezelfde geest werkt, zoekt hij waarschijnlijk niet naar de dood zelf, maar naar de geest van de plek.
Waarom Begraafplaatsen?
Voor fotografen zoals Michel Jansen bieden deze locaties een unieke visuele taal:
- Vergankelijkheid: Afbrokkelende stenen en overwoekerde graven vertellen een verhaal over de tijd die alles uiteindelijk inhaalt.
- Symboliek: Engelenbeelden, zandlopers en treurwilgen vormen een decor dat zowel vredig als onheilspellend kan zijn.
- Lichtinval: De verstilde sfeer zorgt voor een prachtig spel tussen harde schaduwen en zachte nevels.
Het werk van Michel Jansen herinnert ons eraan dat schoonheid vaak te vinden is op plekken waar de meeste mensen liever aan voorbijlopen. Het zet de kijker stil en dwingt tot reflectie.
Welkom in de wereld van Surreale Ethereal Necrography, waar de grens tussen het aardse en het spirituele vervaagt door de lens van Michel Jansen.
Betreed een rijk waar schaduwen tot leven komen en de architectuur van de dood een gateway wordt naar het onbekende.
Deze collectie voert u mee naar verstilde begraafplaatsen, vastgelegd in een unieke visuele taal die sterk herinnert aan de atmosferische meesterwerken van fotograaf Simon Marsden.
Door een combinatie van infrarood-fotografie en contrastrijk zwart-wit, transformeert Michel Jansen historische rustplaatsen tot decors die onwerkelijk en niet van deze wereld zijn. De beelden zijn droomachtig en mysterieus, maar dragen tegelijkertijd een onheilspellend en bizar randje dat de kijker dwingt om voorbij de oppervlakte te kijken. Elke foto is met uiterste precisie speciaal bewerkt om die kenmerkende, etherische sfeer te creëren die zowel betovert als verontrust.
Betreed een rijk waar schaduwen tot leven komen en de architectuur van de dood een gateway wordt naar het onbekende.
Het fotograferen van begraafplaatsen in de stijl van Simon Marsden (1948–2012) vraagt om een specifieke blik op de scheidslijn tussen onze wereld en het bovennatuurlijke. Zijn werk staat bekend om de dromerige, bijna spookachtige sfeer die hij creëerde door gebruik te maken van zwart-wit infraroodfilm.
De Essentie van de Marsden-Stijl
Om die typische Marsden-uitstraling te vangen, draait het om meer dan alleen een begraafplaats bezoeken. De kernkenmerken zijn:
- Het Infrarood-effect: In zijn werk krijgt levende vegetatie (zoals gras en bladeren) een helderwitte, lichtgevende gloed, terwijl luchten vaak diepzwart en dramatisch worden. Dit zorgt voor een onwereldse hoog-contrast look die Marsden zelf omschreef als een inkijkje in een parallelle spirituele dimensie.
- Wie in zijn voetsporen treedt, kijkt niet naar de begraafplaats als een plek van rouw, maar als een kunstgalerij van geschiedenis en mysterie. De focus ligt op de texturen van verweerd marmer, de schaduwen die lange armen over graven werpen en de ‘eerie’ stilte die daar heerst. Het doel is om beelden te maken die lijken op scènes uit een klassiek spookverhaal.
