Deze collectie voert u mee naar verstilde begraafplaatsen, vastgelegd in een unieke visuele taal die sterk herinnert aan de atmosferische meesterwerken van fotograaf Simon Marsden.
Door een combinatie van infrarood-fotografie en contrastrijk zwart-wit, transformeert Michel Jansen historische rustplaatsen tot decors die onwerkelijk en niet van deze wereld zijn. De beelden zijn droomachtig en mysterieus, maar dragen tegelijkertijd een onheilspellend en bizar randje dat de kijker dwingt om voorbij de oppervlakte te kijken. Elke foto is met uiterste precisie speciaal bewerkt om die kenmerkende, etherische sfeer te creëren die zowel betovert als verontrust.
Betreed een rijk waar schaduwen tot leven komen en de architectuur van de dood een gateway wordt naar het onbekende.

Het fotograferen van begraafplaatsen in de stijl van Simon Marsden (1948–2012) vraagt om een specifieke blik op de scheidslijn tussen onze wereld en het bovennatuurlijke. Zijn werk staat bekend om de dromerige, bijna spookachtige sfeer die hij creëerde door gebruik te maken van zwart-wit infraroodfilm.
De Essentie van de Marsden-Stijl
Om die typische Marsden-uitstraling te vangen, draait het om meer dan alleen een begraafplaats bezoeken. De kernkenmerken zijn:
Het Infrarood-effect: In zijn werk krijgt levende vegetatie (zoals gras en bladeren) een helderwitte, lichtgevende gloed, terwijl luchten vaak diepzwart en dramatisch worden. Dit zorgt voor een onwereldse hoog-contrast look die Marsden zelf omschreef als een inkijkje in een parallelle spirituele dimensie.
Gothic Ruïnes en Vergane Glorie: Marsden zocht vaak naar Victoriaanse mausoleums, verweerde grafstenen en overwoekerde kerkhoven in Europa. Het verval staat hierbij symbool voor de vergankelijkheid van het leven.
Wie in zijn voetsporen treedt, kijkt niet naar de begraafplaats als een plek van rouw, maar als een kunstgalerij van geschiedenis en mysterie. De focus ligt op de texturen van verweerd marmer, de schaduwen die lange armen over graven werpen en de ‘eerie’ stilte die daar heerst. Het doel is om beelden te maken die lijken op scènes uit een klassiek spookverhaal.