In de schaduw van het gesternte/Verstilde getuigen.
Mijn wortels liggen in de landschapfotografie, maar mijn passie kreeg een boost toen ik het "neutrale" landschap verruilde voor de beladen sfeer van de begraafplaats. Het registreren van de buitenwereld naar het blootleggen van een innerlijke belevingswereld. Landschapfotografie gaf mij de techniek, de begraafplaats gaf me mijn identiteit. Waar de natuur vraagt om technische perfectie, zocht ik naar ruimte voor mijn eigen verbeelding. Geïnspireerd door het werk van Simon Marsden verruilde ik de weidse natuur voor locaties met een ziel. Hij liet mij inzien dat de begraafplaats niet slechts een plek is, maar een portaal naar een andere wereld. In mijn foto's wil ik niet de werkelijkheid bewijzen, maar de "geest" van een plek te vangen. Mijn visie: **Emotie als fundament: Een begraafplaats dwingt tot een andere blik, respectvol maar creatief onbegrensd. **Techniek als penseel: Met hoge iso-waarden, korrelig diep zwart wit contrasten en infrarood fotografie transformeer ik het tastbare naar het duistere, onheilspellende en droomachtige. Dit haalt het klinische van de moderne digitale fotografie weg. Het voegt een textuur toe die doet denken aan houtskooltekeningen of oude etsen. **De handtekening: Voor mij is de nabewerking geen technische noodzaak, maar mijn persoonlijke handtekening. Het is daar waar mijn visie tot leven komt en waar ik de vrijheid vind om een verhaal te vertellen dat verder gaat dan wat het oog ziet. Ik wil de kijker niet laten kijken naar wat er staat, maar laten voelen wat er is.
In de schaduw van het gesternte/Verstilde getuigen. 