Voor Verstilde Getuigen/Dodenstil ontstond een bijzonder zijproject. Een project dat zich op een andere plaats afspeelt, met een afwijkende benadering en ondergebracht en uitgegeven onder het label Ossuary Visions.
Een wereld waarin werkelijkheid en verbeelding samenvloeien. Oude stenen dragen herinneringen, lege ruimtes suggereren aanwezigheid en achter ieder raam lijkt het verleden nog altijd mee te kijken.
De camera registreert wat zich voor de lens bevindt.
Maar fotografie kan soms meer laten zien dan dat.
Een schaduw die langer lijkt te duren dan het moment waarop zij ontstond. Een lege ruimte die plotseling aanwezigheid suggereert. Een raam waarachter niets te zien is, maar waar je toch naar blijft kijken.
Deze beelden geven geen antwoorden.
Ze stellen vragen.
Over wat ooit was. Over wat achterbleef. En over die ongrijpbare grens waar het zichtbare eindigt en het onzichtbare begint.
Soms kan een verlaten stilte zwaarder aanvoelen dan welk geluid dan ook?
Daar, op de grens tussen werkelijkheid en verbeelding, ontstaat het verhaal.
En misschien is dat precies waar deze beelden thuishoren.
Niet in het volle licht.
Maar op die stille plek waar het zichtbare eindigt en het onzichtbare begint.
Waar stilte spreekt.
Waar het verleden niet verdwenen is, maar slechts zwijgt.
Waar het onzichtbare zichtbaar wordt.
En waar gevoel en visualiteit hand in hand gaan.
Kasteel Rhoon werd gefotografeerd. Maar uiteindelijk ging deze serie nooit werkelijk over het kasteel.
Het ging over wat een plaats met je kan doen wanneer je haar niet langer probeert te begrijpen, maar haar toestaat om terug te kijken.
Waar stilte spreekt.
Oussuary Visions by micheljansenfotografie.



























Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.