Het Stadionpark IJsselmonde


Het Stadion Park in Groot-IJsselmonde staat wellicht beter bekend als het park Twee Heuvels. Het park is in 1971 aangelegd en bestrijkt ongeveer 50 hectare. Het park ligt op loopafstand van mijn huis en daardoor een regelmatig bezocht stukje natuur.

Voor mijn item “landschapsfotografie in Rotterdam” heb ik al regelmatig het park bezocht en zal nog zeker vaker bezoeken. Op deze shoot ben ik eigenlijk wel een beetje heel erg trots. Uiteraard zijn de foto’s met zorg gemaakt en ge-optimaliseerd in Lightroom.

De long exposure foto’s bij de boom begon eigenlijk waarbij de wolkenbeweging zich van links naar rechts over de foto verplaatst. Toen ik de foto op mijn LCD scherm zag dacht ik, de wolken van links naar rechts, dat betekent als ik mijn camera standpunt 90 graden moet verplaatsen om een mooier effect te krijgen. En zo werd een aantal foto’s maken een waar project. De sluitertijden van de vier long exposure foto’s zijn resp. 73 seconden, 53seconden, 169 seconden en 104 seconden.

Landschapsfotografie in Rotterdam; terug in de tijd.


Het voordeel van je volle SD geheugenkaartjes opslaan op je externe schijf is dat je nog eens in het verleden kunt duiken en “oude” foto’s opnieuw in lightroom importeren en opnieuw optimaliseren.

Deze foto’s heb ik op gemaakt op 23 maart 2014 in het Zuiderpark te Rotterdam. Mijn toenmalige camera was de Nikon D5200. Ruim zes jaar terug in de tijd.

Landschapsfotografie in Rotterdam; Zuidelijk Randpark.


Het zuidelijk randpark is een uitgestrekt natuurgebied dat spreekwoordelijk bij mij in de achtertuin ligt, en ik al meerdere keren heb bezocht en gefotografeerd. En toch probeer ik de omgeving weer net iets anders in beeld te krijgen om niet in herhalingen te vallen.

Deze foto’s zijn tot stand gekomen door gebruik te maken van bracketing. De reeks van belichtingen was hierbij als volgt ingesteld:

-2.00 / -1.3 / -0,7 / 0 / +0.7 / +1.3 / +2.00

De stappen had ik bewust niet te groot gekozen. Thuis op de laptop heb ik een 3 tot 4 foto’s uit iedere reeks geselecteerd om vervolgens in Lightroom samen te voegen en verder te optimaliseren.

Om een verschil te kunnen waarnemen heb ik uit iedere reeks 1 foto geselecteerd die naar mijn idee de juiste belichting had, en deze in Lightroom geoptimaliseerd. Daarnaast heb ik de samengevoegde foto in Lightroom geoptimaliseerd om zo te kunnen beoordelen of alle moeite niet voor niets was geweest. Door de uiteindelijke resultaten naast elkaar te leggen en te vergelijken bemerkte ik in de samengevoegde foto’s net iets meer details.

Hierbij de resultaten van deze bracketing shoot.

Landschapsfotografie in Rotterdam, Special 2


Ondergaande zon achter de Pendrechtse Molen.

Na een eerste fotoserie van de ondergaande zon achter de Pendrechtse molen, welke zich bevindt in de Molenstee onderdeel van het Zuidelijk Randpark, kwam er min of meer onverwachts, als plan B als ik het zou moeten omschrijven, een vervolg.

Het is 17 mei 2020 rond 18.15 in de avond. Het originele idee was foto’s te maken in het Zuiderpark gebruikmakend van het lichtschijnsel van de ondergaande zon. Ik had een tweetal locaties in gedachten dus op de fiets met rugzak en statief beladen op weg. Het was een schitterende zomeravond qua temperatuur, en de mensen waren het binnen zitten als gevolg van de corona-maatregelen meer als zat en zochten de buitenlucht op. Kortom een drukte van mensen lekker zittend in de grasvelden en genietend van de heerlijke zomeravond. Voor mij persoonlijk een absolute no-go.

Een plan B moest er komen. Vanavond wilde ik foto’s maken, na tot tweemaal toe op eerdere avonden met frisse moed te zijn vertrokken echter de omgeving en de sfeer niet de dingen waren die ik in gedachten had en er dus geen foto’s werden gemaakt. Want foto’s maken en later bij het bewerken constant in het achterhoofd malende “dit had beter gekund” is niet aan mij besteed.

Dus zoals in de inleiding van dit artikel beschreven had ik eerder foto’s gemaakt van de ondergaande zon achter de Pendrechtse molen. De voorwaarde waren echter wel om niet qua composities van de foto’s in herhaling te vallen. Rond 19.00 uur was ik op de plaats van bestemming, ruim twee uur voor de zonsondergang zou inzetten. Het resultaat van dit plan B zijn de bijgaande foto’s.

Zuiderpark versus The Lake District


Zuiderpark: het grootste stadspark van Nederland; The Lake District het grootste nationale park van Engeland.

Uiteraard gaat deze vergelijking, het Zuiderpark in Rotterdam versus The Lake District in het graafschap Cumbria in het noordwesten van Engeland met betrekking tot de omgeving en het landschap niet op. Het Zuiderpark in Rotterdam is het grootste stadspark in Rotterdam en The Lake district het grootste nationale park van Engeland en valt sinds 2017 onder de Unesco wereld erfgoedlijst.
Waarom dan deze vergelijking?
Een grote inspirator voor mij met betrekking tot de landschapsfotografie in het algemeen en in het bijzonder is landschapsfotograaf Chris Sale, woonachtig en werkzaam in The Lake District.
Ik volg hem op Youtube met zijn prachtige en inspirerende video’s. Zijn video’s zijn niet bedoeld als educatief materiaal alszijnde workshops, maar Chris Sale neemt je in zijn video’s mee naar het uitgestrekte gebied van The Lake district en heb je (althans ik zeker) het gevoel dat je werkelijk het fotograferen ansich beleefd. Geen bijzonderheden omtrent de meta-data die hij gebruikt, geen technische theoretische blabla. maar landschapsfotografie in zijn puurste vorm.
En deze inspiratie is voor mij de voedingsbron om tijdens mijn foto-uurtjes te genieten van mijn hobby met als doel het maken van prachtige foto’s.
In deze foto serie gemaakt in het Zuiderpark te Rotterdam heb ik een combinatie van landschapsfotografie, lange sluitertijd fotografie en zelfs een kleur/zwartwit combi samengesteld. De foto’s zijn gemaakt in een periode die zeker de geschiedenisboeken in zal gaan alszijnde de corona crisis.
Maar één ding is zeker, tijdens deze foto serie heb ik ge-experimenteerd met instellingen, maar zeker ook met het bepalen van de compositie.
Fotograferen is zien, maar dat zien beleef je door om je heen te kijken. En dat zorgt er voor dat je bij thuiskomst geen 300 foto’s in Lightroom behoeft te importeren, maar je geconcentreerd en met passie bezig bent een zo’n best mogelijke en mooiste compositie te bepalen, wat tijd kost maar zich aan het eind van de foto serie betaald in mooie opnamen.

Lange sluitertijd fotografie in Rotterdam


De seconden tikken voorbij aan de Kralingse Plas.

Aan de kralingse plas hebben we alle ingrediënten die onmisbaar zijn voor lange sluitertijd fotografie, namelijk: lucht, water en objecten. De Kralingse Plas is ongeveer 100 ha groot en ligt in de Rotterdamse wijk Kralingen. Voor deze foto serie heb ik een rondje Kralingse plas gelopen, weliswaar in twee delen.

Landschapsfotografie in Rotterdam; Park de Twee Heuvels.


Park de Twee Heuvels; stilstaande verandering.

Het is de zoveelste zondag op rij dat de weersomstandigheden onbestendig zijn. Dit keer geen storm met naam maar wel een stevige wind, dreigende wolken, tussendoor een kort regenbuitje maar ook periode van een zonnetje tussen de wolken door. Via mijn weerapp op de telefoon (sat24) kon ik mooi zien wanneer en hoelang de droogweer perioden zouden komen en standhouden. Vanwege het onbestendige gedrag van de weersomstandigheden niet te ver van huis gegaan en dan kom je al gauw uit in het schitterende stadspark “de Twee Heuvels” waar ik al meerdere keren heb gefotografeerd.

Dit keer geen overzicht van alle mooie plekjes van het park maar een doelgerichte opdracht om vanuit een paar verschillende plekken een aantal foto’s te maken met een gelijke compositie echter door de snelle verandering van het wolkendek toch een andere geheel te fotograferen. Hierbij wel de aantekening dat de instellingen zoals diafragma naar omstandigheden en creativiteit werden aangepast.

De snel wisselende weersomstandigheden door de onrustige atmosfeer en stratocumulus wolken waren de oorzaak van de regelmatig voorkomende sterk wisselende lichtomstandigheden. Zag je een mooie compositie met schitterende wolkenpartijen dan moest je snel zijn daar een geheel ander wolkendek even later een totaal ander plaatje te zien gaf. Maar genoeg tekst nu, het is tijd voor de foto’s.

Diergaarde Blijdorp; Chinese Tuin.


Dierentuin Blijdorp te Rotterdam. Met name het woord “dierentuin” heeft een veelomvattende betekenis. In deze tuin bevinden zich uiteraard veel soorten dieren, echter bevinden zich in deze tuin ook veel bloemen, planten en is het een tuin om heerlijk rond te wandelen. Maar ook heeft deze tuin, als algemene term, ook een speciale tuin. Hier bevinden zich geen dieren echter wel mooie en bijzondere bloemen en planten, waterpartijen, en heerlijke zitjes. Welkom in de Chinese tuin in dierentuin Blijdorp te Rotterdam.

Soorten Lichtmeting


Ik fotografeer met een Nikon D7500 welke 4 soorten lichtmetingen kent. Deze lichtmetingen zijn niet specifiek voor de D7500 maar gelden voor alle DSLR’s van Nikon. Andere merken zullen overeenkomstige soorten van lichtmeting hebben waarbij de benaming kan verschillen van de in dit artikel omschreven benamingen.

Matrix meting: produceert natuurlijke resultaten in de meeste situaties. Camera meet een breed veld van het beeld en stelt de belichting in volgens de verdeling van toonwaarden, kleur, compositie.

Centrumgericht: Camera meet het gehele beeld maar wijst het grootste gewicht toe aan het middelste veld.

Spotmeting: Camera meet een cirkel gecentreerd op het huidige scherpstelpunt, waardoor het mogelijk is onderwerpen buiten het centrum te meten.

Op hoge lichten gericht: Camera wijst het grootste gewicht toe aan hoge lichten. Gebruik om het verlies van detail in hoge lichten te verminderen.

Een theoretische beschrijving van de vier lichtmethoden zoals omschreven in de handleiding van de camera. En deze theoretische beschrijving is natuurlijk leuk maar wat doet het, wat is het verschil? Met deze vraag zat ik dus ook en om hier een antwoord op te krijgen heb ik ze tijdens een macroshoot toegepast.

  • Alle foto’s zijn gemaakt in RAW waarbij in de nabewerking alleen lenscorrectie en in gelijke mate via synchronisatie verscherpen is toegepast;
  • elke serie van vergelijkingsfoto’s zijn gemaakt met een gelijk diafragma en ISO instelling.
  • elke foto in eenzelfde vergelijking zijn gemaakt onder gelijke lichtomstandigheden, op een zelfde afstand.
  • alle foto’s zijn gemaakt op statief, dus een statische opbouw.

Genoeg theorie, en dan nu de foto’s.

001: Spotmeting: sluitertijd 1/1250; diafragma F11; Iso 250

002: Matrixmeting; sluitertijd 1/640; diafragma F11; Iso 250

003: Centrumgericht: sluitertijd 1/640; diafragma F11; Iso 250

Wat het eerste opvalt is het verschil in sluitertijd tussen de spotmeting en matrixmeting. Qua belichting is daardoor het verschil tussen 001 en 002 goed zichtbaar. 001 is wat donkerder echter de detaillering is hoger. Het verschil tussen de matrix meting en centrumgerichte meting is nihil.

Een tweede serie:

004: Matrixmeting; sluitertijd 1/160; diafragma F11; Iso 250

005: Spotmeting: sluitertijd 1/80; diafragma F11; Iso 250

Wederom zien we hier een verschil in sluitertijden, maar we zien ook een ommekeer!!Bij de vorige serie zagen we een snellere sluitertijd bij de spotmeting en hier een langzamere sluitertijd bij eenzelfde spotmeting. Dit vraagt om een verklaring.

Bij een spotmeting wordt het licht gemeten op het huidige scherpstelpunt. Bij serie 001 lag dit scherpstelpunt op de lichtere knop. Er wordt meer licht teruggekaatst wat resulteert in een snelle sluitertijd. De totale foto is dan ook donkerder.

Bij de serie 004 lag het scherpstelpunt op het donkere deel aan de binnenzijde van de bloem. Er wordt hier minder licht teruggekaatst wat een langzamere sluitertijd teweeg brengt. We zien tevens dat de totale foto lichter wordt, dit in tegenstelling bij serie 001 bij een gelijke spotmeting.

Een derde serie foto’s

006: matrixmeting: sluitertijd 1/160; diafragma F8; Iso 50

007: spotmeting: sluitertijd 1/800; diafragma F8; Iso 50

008: centrum gericht: sluitertijd 1/320; diafragma F8; Iso 50

009: op hoge lichten: sluitertijd 1/800; diafragma F8; Iso 50

Als eerste dient vermeld te worden dat de zon redelijk boven op de bloem schijnt, met een donkere achtergrond. Dit zien we ook terug bij foto 006 in combinatie met de matrixmeting. De camera meet een breed veld waardoor de fel belichte binnenkant van de bloem overbelicht wordt.

Bij foto 007 in combinatie met de spotmeting zien we eigenlijk het tegenovergestelde. De belichting wordt gedaan op het lichtste deel van de foto waardoor bij de camera instelling diafragma voorkeuze een snellere sluitertijd het gevolg is en daardoor de foto donkerder wordt.

Foto 008 bij een centrum gerichte belichting geeft bij deze serie de mooiste en juiste belichting. Het gehele veld wordt betrokken in de lichtmeting met een nadruk op het centrum waar zich het lichtste object van de foto bevindt.

De belichting op hoge belichting gericht komt sterk overeen met de spotmeting maar vertoont een iets lichtere foto bij een gelijke belichting.

Een vierde serie van metingen.

010: spotmeting: sluitertijd 1/250; diafragma 8; Iso 50

011:centrum gericht: sluitertijd 1/125; diafragma 8; Iso 50

012: matrixmeting: sluitertijd 1/125; diafragma 8; Iso 50

Het scherpstelpunt bij deze serie foto’s lag op het gele deel van de uitgebloeide bloem, qua helderheid een licht deel van de gehele foto en dat zien we terug bij de spotmeting bij foto 010. De belichting valt samen met het scherpstelpunt, een hoge lichtwaarde, wat resulteert in een snelle sluitertijd en een onderbelichte foto.

Wederom bij de centrumgerichte meting 011 en de matrixmeting 012 een gelijke belichtingswaarde echter doordat de centrumgerichte meting een hoger contrast geeft aan de foto is deze mooier van belichting.

Een vijfde en laatste serie foto’s waarbij tevens een vergelijk wordt gemaakt bij gebruik van de belichtingscompensatie en welk effect dit heeft.

013: Spotmeting: sluitertijd 1/640; diafragma 5.6; Iso 50

014: spotmeting: sluitertijd 1/1250; diafragma 5,6; Iso 50; belichtingscompensatie -1,00

015: matrixmeting: sluitertijd 1/160; diafragma 5,6 Iso 50

016: matrixmeting: sluitertijd 1/400; diafragma 5,6; Iso 50; belichtingscompensatie -1,00

Foto 013 en 014 zijn beide gemaakt met een spotmeting, scherpstelpunt gericht op de bloemknop die qua helderheid de boventoon voert in het gehele plaatje. Doordat de bloemknop, welke een klein deel uitmaakt van de donkere omgeving, krijgen we een licht onderbelichte foto. Uiteraard met de -1 stops belichtingscompensatie wordt de knop donkerder maar ook de achtergrond wordt donkerder.

Foto 015 en 016 zijn beide gemaakt met een matrixmeting wederom het scherpstelpunt gericht op de bloemknop. en ook hier zien we het tegenovergestelde als bij foto’s 013 en 014. De lichtmeting bestrijkt een groot deel van het veld, de lichte bloemknop neemt hier slechts een klein deel voor zijn rekening dus is het de donkerder omgeving welke doorslaggevend is voor de totale belichting en er dus een langzamere sluitertijd wordt ingesteld. Dit uit zich in de overbelichting. Een belichtingscompensatie van -1 stop geeft een betere belichting waardoor de sluitertijd uiteraard sneller wordt.

In dit artikel heb ik getracht door voorbeelden uit de praktijk meer duidelijkheid te geven in de diverse soorten lichtmethoden die je camera in huis heeft. Uiteraard fotograferen in de automatische stand is het makkelijkst, echter spelen met de instellingen die tot de mogelijkheden van je camera behoren is toch veel leuker.

Michel Jansen.

micheljansenfotografie

Diergaarde Blijdorp; micheljansenfotografie favorieten (1)


In dit item, “Diergaarde Blijdorp; micheljansenfotografie favorieten heb ik een aantal van mijn favoriete foto’s gepubliceerd welke ik de afgelopen twee jaar, 2017 en 2018, heb gemaakt in Diergaarde Blijdorp in Rotterdam.

Dit is een eerste serie foto’s. De foto’s zijn niet naar soort of onderdeel geselecteerd.

De foto’s gepubliceerd in dit item mogen niet worden gedownload, gekopieerd, afgedrukt, gewijzigd, bewerkt of anderszins worden gebruikt zonder schriftelijke toestemming van micheljansenfotografie.

Kasteel van Rhoon


Het kasteel van Rhoon is gelegen aan de dorpsdijk nummer 63 in Rhoon, vlakbij het metrostation Rhoon. Het kasteel zoals het er nu staat dateert uit de zestiende eeuw, echter de geschiedenis gaat terug tot de twaalfde eeuw.
In 2015 heb ik al eens met camera en lenzen een bezoek gebracht aan Rhoon en het Kasteel om er foto’s te maken. En nu, drie jaar later, in 2018 leek het mij leuk eens terug te keren naar dit prachtige foto-object om diverse redenen.
Je compositionele inzicht evolueert, je denkt anders dan 3 jaar geleden en uiteraard je hebt een nieuwe camera met meer instellingsmogelijkheden tot je beschikking. Voor mij genoeg redenen om het Kasteel van Rhoon opnieuw eens fotografisch aan de tand te voelen, het kasteel van Rhoon zoals ik het zie vast te leggen.

De camera door de tijd.


 

De camera door de tijd.

Bijzondere camera’s

Tegenwoordig hebben de meeste camera’s autofocus, lekker makkelijk. Je drukt je ontspanknop half in, of voor diegene die de back button focus hebben ingesteld druk je het knopje aan de achterzijde van je camera in, en er wordt scherpgesteld. Maar vroeger ging dat wel anders.
Je moest de lens op een bepaalde afstand instellen met behulp van een aan de lens gekoppelde geïndexeerde afstandsschaal. Dat dit een beetje omslachtig was resulteerde in de gekoppelde afstandsmeter. Het komt er op neer dat de fotograaf in kwestie deze mechaniek via de lens scherp stelt terwijl de fotograaf via de zoeker van de camera de afstand tussen camera en onderwerp bepaalt.
In 1916 werd door de Kodak Eastman company de 3A Autographic Kodak Special model B geïntroduceerd. Dit was een balgcamera met een gekoppelde afstandsmeter.

Kodak 3a Autographic Kodak Special Model B met meetzoeker
De camera had sluitertijden van 1, 1/2, 1/5, 1/10, 1/25, 1/50, 1/100. en 1/200, en was uitgerust met een Carl Zeiss Jena objectief 1:6,3/16,5 cm. Deze camera was een rolfilmcamera.

In 1934 introduceerde Kodak zijn eerste kleinbeeldcamera. De camerabehuizing was van metaal en overtrokken met leer.

Retina 1 (type 117)
De fotorol was in eerste instantie alleen te verkrijgen in 36 opnamen en later werden daar de fotorolletjes van 24 en 12 opnamen aan toegevoegd.
De camera had een zelf uitklappende lens. De retina 1 was de eerste fotocamera ontworpen door dr. August Nagel wiens bedrijf door de Eastman Kodak Company was overgenomen.

micheljansenfotografie

 

Witbalans


Het bepalen van de Witbalans.

Weer zo’n uitgebreid technisch artikel vol bla bla bla over witbalans, vraag je je wellicht af bij het lezen van de koptekst. Hier kan ik kort en krachtig een uitsluitsel over doen: “Nee”!
Met betrekking tot Witbalans en wat het precies is en inhoud, wat het doet of eventueel niet doet, daar staan genoeg artikelen over geschreven op het internet. Fotografeer je trouwens in Jpeg dan kun je het artikel lezen maar heeft het geen invloed op jouw foto’s. Jpeg bestanden worden door de camera zelf bewerkt en zijn dus kant en klaar. Echter fotografeer je, net zoals ik, in Raw dan zou dit artikel je tijdens het bewerken van je ruwe beelden werk besparen.
Vooraf, op de place to be als ik het zo mag uitdrukken begon ik in het verleden mijn fotoshoot met het maken van een ijkfoto van mijn grijskaart, waarmee ik later bij het bewerken mijn juiste witbalans kon instellen. Echter was dit een vervelend en min of meer tijdrovend iets, alvorens ik mijn ruwe Raw beelden kon bewerken en omzetten naar Jpeg bestanden.
Een oplettende lezer zal al gemerkt hebben dat ik in de verleden tijd spreek. Want de grijskaart heb ik nog wel, maar min of meer als …
Regelmatig surf ik nog wel eens op het internet zoekende naar interessante artikelen betreffende fotografie. Naast artikelen die leuk zijn om te lezen of meer zijn geschreven voor de pro-fotografen, zijn er ook artikelen die voor de amateur-fotograaf een verandering in zijn denken en doen veroorzaken. En zo ook dit artikel.
Het ging hier over de Expodisc 2.0. Wat is dat?? hoor ik je denken.
Wel lees en huiver: met de expodisc 2.0 bepaal je op een kinderlijk eenvoudige manier, direct ( in tegenstelling tot de grijskaart welke dit indirect doet) de juiste witbalans onder iedere lichtomstandigheid.
expodisc-2-0-witbalans-filter-77mm
Ik gebruik de expodisc nu ongeveer een half jaar, en moest ik voorheen altijd de witbalans dmv de gemaakte foto van de grijskaart in Lightroom instellen, is dit nu de instelling die ik bij voorbaat over sla en de instelling laat staan op: als opname. Onder andere te koop bij cameranu.nl.
De expodisc 2.0 werkt echt.

Maar nu, hoe de Expodisc te gebruiken. De disc is leverbaar in twee filtermaten namelijk 77mm en 82mm rond.  De filtermaten van je objectieven zijn uiteraard verschillend maar geen probleem. Kijk wat je grootste objectief-filtermaat is en pas hier de diameter van de expodisc op aan. Deze kan namelijk ook voor je lens gehouden worden waarbij wel gelet dient te worden op het feit dat de expodisc de volledige diameter van je objectief bedekt.

De handelswijze voor de Nikon:

Ga naar menu, kies opname-menu en vervolgens rechts naar witbalans. Klik op oke waarbij de je handmatige voorinstelling ziet staan. Open deze en kies “Meten” door op “oke” te drukken. Hierna vraagt de camera of de bestaande gegevens mogen worden overschreven en bevestig dit met “ja” door op “oke” te drukken. Plaats de Expodisc voor de lens, richt op de lichtbron welke je voorwerp verlicht en druk af. De camera leest de gegevens en slaat deze op. De witbalans voor deze sessie is opgeslagen. Veranderen de lichtomstandigheden omdat je bijvoorbeeld foto’s gaat maken met kunstlicht, herhaal dan bovenstaande handelingen en de witbalans is dan voor die lichtbron ingesteld. Het bespaart zoveel tijd tijdens het bewerken van de foto’s daar de witbalans al reeds is ingesteld. Kinderlijk eenvoudig, maar het werkt perfect.

 

Rotterdam te voet; deel 2


Deel 2 van mijn fotografische wandeling door Rotterdam. In deel 1 zijn we gestopt bij de kubuswoningen aan de Blaak.

Rechts van de kubuswoningen zien we Station Blaak.

station Blaak-3

station Blaak-4station Blaak-2

Oorspronkelijk heette het eerste station op deze plaats Rotterdam Beurs. Daar echter bij het bombardement in 1940 het stationsgebouw en het nabijgelegen beursgebouw, waaraan het station was vernoemd, was verwoest, werd de naam in 1945 veranderd in Station Blaak. Het opvallende ontwerp is van architect Harry Reijnders.  De grote transparante schotel met een doorsnede van 35 meter is een ontwerp van L.I. Vákár.  De Rotterdammers hebben het station de bijnamen “de fluitketel” of “putdeksel” meegegeven. Het station zelf ligt ondergronds en is een knooppunt van vier verschillende vormen van openbaar vervoer. Op het maaiveld bevinden zich de bus- en tramhaltes. Eén niveau lager ligt het metrostation met haaks daaronder de perrons van het NS-station.


We vervolgen onze wandeltocht en lopen onder de Kubuswoningen door en bij de stoplichten gaan we rechtsaf de Blaak over. We lopen met de weg mee rechtdoor en komen zo via de Slepersvest bij de Oude Haven.

oude haven

oude haven-5oude haven-2

De eerste steiger aan de Oude Haven werd aangelegd rond 1350, en daarmee is de Oude Haven de oudste haven van Rotterdam. Tegenwoordig is de Oude Haven een druk en bekend uitgaansgebied met vele cafe’s  en restaurants met terrassen aan het water nabij de kubuswoningen, en Europa’s eerste wolkenkrabber Het Witte Huis.

Witte Huis

Witte Huis-3Witte Huis-5Witte Huis-6

In 1894 ging Gerrit van der Schuijt naar New York en werd hij geïnspireerd door de vele wolkenkrabbers aldaar. Het idee voor Het Witte Huis was geboren. Het ontwerp voor een verzamelkantoorgebouw naar Amerikaans idee komt van architect Willem Molenbroek. Negenhonderd heipalen zorgen voor de fundering van het gebouw, waardoor er een zodanige verhoging van de gronddruk ontstaat dat de kademuren van de Wijnhaven uit hun verband worden gerukt. Een nabijgelegen pand bezweek al in een vroeger stadium bij aanvang van de heiwerkzaamheden, waardoor het vrijgekomen gebied bij de aanbouw van Het Witte Huis werd getrokken. De inpandige steunmuren zijn doordat een gemetselde toren werd gebouwd in tegenstelling tot de gebruikte staalconstructies welke in Amerika werden gebruikt, in de kelder 140 centimeter dik.

Qua architectuur was het Witte Huis weinig vernieuwend. De klassieke opbouw met gotische en romaanse motieven kende alleen in de Art Nouveau-decoraties een eigentijds element. De gevels zijn uitgevoerd in een witte geglazuurde steen. De onderbouw is van hardsteen. In de nissen op de eerste etage zijn een zestal beelden van Simon Miedema geplaatst, die Arbeid, Vooruitgang, Nijverheid, Handel, Zeevaart en Landbouw symboliseren. Tijdens de slag om de Willemsbrug in mei 1940 is het beeld Arbeid door granaatscherven verwoest. Het beeld Zeevaart is verplaatst zodat er een lege nis is aan de Wijnstraat.

In de gevel zijn verder allerlei versieringen aangebracht met hardsteen en gekleurd metselwerk in geel, rood en blauw. Boven de raampartijen zijn tegeltableaus met gekrulde planten- en bloemmotieven aangebracht. In de oostgevel is de naam van het gebouw aangebracht. Onder de hoektorens bevinden zich hardstenen gevleugelde draken.


Tegenover Het Witte Huis aan de Oude Haven ligt scheepswerf De Koningspoort.

koningspoort-6

koningspoort-5koningspoort-3koningspoort-4koningspoort-2

Hier worden historische schepen onderhouden, gerepareerd en op authentieke wijze gerestaureerd.


We lopen over de spaanse brug en gaan rechtsaf, en lopen zo een half rondje om de scheepswerf De Koningspoort . We gaan rechtsaf de brug over en vervolgens slaan we linksaf de Wijnhaven op.

Naast Het Witte Huis zien we de Wijnhavenpanden.

wijnhaven panden-2

wijnhaven panden

Deze panden zouden in 1987 worden gesloopt in verband met de bouw van de spoortunnel, echter kwam hier verzet tegen. De panden behoorden tot de weinige koopmanshuizen in Rotterdam die het bombardement van mei 1940 hadden overleefd. Het protest werd gehonoreerd. De panden werden steen voor steen afgebroken, opgeslagen en na het gereedkomen van de spoortunnel weer opgebouwd.


De  70 meter hoge okerkleurige woontoren Wijnhaeve aan de Wijnhaven en de Verlengde Willemsbrug nabij Station Blaak in Rotterdam is een ontwerp van KOW architecten en in 2009 opgeleverd.

wijnhaeve toren

wijnhaeve toren-3wijnhaeve toren-2

De toren in modern-klassieke stijl heeft een gevel van glas en een bronskleurige baksteen. De Wijnhaeve toren is naar boven toe stapsgewijs steeds ranker (verjongt in architectuurtermen).

We lopen onder het viaduct van de verlengde willemsbrug door.


Aan de overkant van het water zien we het Wijnhaveneiland.

Wijnhaveneiland

Wijnhaveneiland-2Wijnhaveneiland-3

Het saaie wijnhaveneiland van weleer is bezig met een transformatie van een combinatie van het moderne wonen, werken en recreatie. Centraal in deze verandering staan hoge woontorens in het hoge prijs-en kwaliteitssegment, omgeven door water.

Op de punt van het eiland pronkt de woon- en kantoortoren The Red Apple.

Red Apple-3

Red Apple-5Red AppleRed Apple-7

De keuze van de naam is tweeledig. Ten eerste wordt in de naam een relatie gemaakt dat Rotterdam The Big Apple (New York) van Nederland is en tweede wordt er met de naam een relatie gemaakt net de historie van het Wijnhaveneiland. In vroege tijden meerden hier vele platbodems aan gevuld met appels. Vanaf 1889 was hier een appelmarkt gevestigd. The Red Apple is een ontwerp van het Rotterdamse architectenkantoor KCAP van Kees Christiaanse.


We wandelen verder en slaan rechtsaf het voetpad op, en komen via het trapje op het viaduct van de verlengde willemsbrug.

De koningshavenbrug, beter bekend als de Hefbrug, is een ontwerp van ingenieur Pieter Joosting en werd opgesteld op 31 oktober 1927.

de hef

de hef-2de hef-3de hef-4

De brug bestaat uit twee heftorens, elk van meer dan 60 meter hoog, waartussen zich het brugwegdek bevind. Dit bewegende brugdeel (de val) hangt aan staalkabels die over kabelwielen lopen. Als contragewichten dienen twee grote betonblokken. De markante brug is een monument van het industriële tijdperk. De hefbrug verloor haar functie met de ingebruikname van de spoortunnel in 1994. De plannen om de hefbrug te slopen bracht een fel protest teweeg.


We gaan rechtsaf en vervolgen onze wandeling over De Boompjes langs het water van de Maas.

boompjes-4

boompjes-3Boompjes-6boompjes-2Boompjes-5

Rond 1600 start Rotterdam met de aanleg van de waterstad. Tussen het gebied Leuvehaven-Oude Haven wordt een wandelpromenade aangelegd, en rond 1615 wordt hier een dubbele rij lindebomen geplaatst. Aflopend naar het water worden wilgen geplaatst. Al snel kreeg de promenade de Rotterdamse bijnaam “De Boomptjens”.

Tegenwoordig is De Boompjes een belangrijke verkeersader in het verlengde van de Maasboulevard. Gedurende het hele jaar wapperen er 230 vlaggen aan de masten waarvan 170 landenvlaggen van alle nationaliteiten die in Nederland verblijven en 60 vlaggen van sponsors. De Boompjes zelf liggen op deltahoogte, de wandelkade langs de maas ligt enkele meters lager en heet de Boompleskade.

Vanaf de Boompjes gaan we de trap af en lopen langs het water de boompjeskade af. Aan het overkant van het water zien we de Maaskade. Dit is de noordoever van het Noordereiland. Aan de Maaskade staan twee opvallende gebouwen, namenlijk het uit het begin van de vorige eeuw daterende  makelaarskantoorgebouw Ooms en Het Hulstkampgebouw. Het “Oomsgebouw” is gebouwd in Jugendstil welke wordt getypeerd door asymetrische gevels voorzien van kleurige figuratieve tegeltableaus, gebruik van gietijzer en grote glasoppervlakken, en uitbundige sierlijke bewegelijke lijnen. Het is een ontwerp van De Roos en Overeijnder.

Ooms

Hulstkamp

Meer naar rechts staat Het Hulstkampgebouw. Het is vernoemd naar de distilleerderij welke van 1919 tot 1972 hier was gevestigd. De Rotterdamse architect Jacobus Pieter Stok ontwierp het gebouw in 1888 in Neorenaissance stijl. Kenmerkend is het gebruik van rode baksteen, versierd met witte banden en ornamenten.


We verlaten de boompjeskade en lopen via de trap naar de Boompjes. Aan de Boompjes zien we het gebouw De Maas.

Rijkswaterstaat

rijkswaterstaat-2rijkswaterstaat-4

De Maas is het hoofdkantoor van Rijkswaterstaat West-Nederland Zuid. Het is een imposant en groot gebouw dat uitkijkt over de Nieuwe Maas.


Even verder zien we de hoogbouw van het accountantskantoor EY 

boompjes-4

EY

en is een ontwerp van de Amerikaanse architecten Philip Johnson en Alan Ritchie (in samenwerking met het Rotterdamse bureau 01-10).


Via de boompjes lopen we over de Nieuwe Leuvebrug.  Aan de rechterzijde staat het het Inntel hotel, een ontwerp van architectenbureau  Tuns & Horsting en opgeleverd in 1989.

Inn Hotel

Inntel hotel-2Inntel hotel

Oospronkelijk was er in het complex een hotel en een Imax-bioscoop gevestigd, echter is het bioscoop gedeelte gesloopt waardoor het Hotel na een renovatie in 2013 kon worden uitgebreid met 5-sterren faciliteiten.


We slaan linksaf en lopen de Erasmusbrug op.

erasmusbrug-7

erasmusbrug-5erasmusbrug-2

Deze brug vormt meer dan een verbinding tusen twee oevers, de Erasmusbrug in Rotterdam is tevens een symbool, een icoon geworden van de stad, maar ook een herkenningspunt en wordt regelmatig gebruikt als beeldmerk.  De brug is een ontwerp van Ben van Berkel van UNStudio.  In het oog springend en beeldbepalend is de slanke geknikte stalen pyloon die in twee delen aan weerszijden van het brugdek uitloopt. Aan beide zijden van de pyloon lopen zestien tuikabels naar het brugdek. De pyloon wordt aan de achterzijde verankerd door twee dikke tuikabels.

erasmusbrug-4

erasmusbrug-3Erasmusbrug

Er was een aanzienlijk budget beschikbaar voor dit paradepaardje van de stad Rotterdam. Na de opening in 1996 bleek de brug echter niet bestand tegen wind waardoor deze bij windkracht zes begon te slingeren. Dit zou komen  doordat regendruppels het profiel van de tuien licht wijzigen en gevoeliger maken voor windgeïnduceerde trillingen. Om de trillingen te dempen, zijn er nieuwe dempers gemonteerd. Deze onverwachte technische problemen zorgden voor de nodigde kritiek, gezien de buitensporige kosten van de brug.


Staande aan het begin van de Erasmusbrug, nog aan de centrumzijde, staan een drietal woontorens.

3 woontorens

3 woontorens

De drie woontorens, Clipper, Schoener en Galjoen zijn een ontwerp van Klunder Architecten en in opdracht van het Algemeen Burgelijk Pensioenfonds gebouwd. Een uitgangspunt in het ontwerp van de Torens was, dat alle woningen uitzicht op de Maas moesten hebben. Hierdoor hebben de woonlagen een verspringende vorm gekregen en is er voor balkonafscheidingen voor glas gekozen.


Aan de voet van de Eramusbrug staan twee zwarte Torens, “De Hoge Heren” welke als Rotterdamse bijnaam de grafkisten meekregen.

de hoge heren

de hoge heren-3hoge heren-2

Het ontwerp van beide torens is van architect Wiel Arets en zijn bouwtechnisch uitgewerkt door het Rotterdamse Bureau Bouwkunde. De torens hebben een strak ontwerp. De naam van beide torens, De Hoge Heren,  verwijst naar het omliggende scheepvaartkwartier waar vroeger de havenbaronnen in kapitale panden woonden.

De onderste vijf lagen van beide torens vormen een drempel die beide torens met elkaar verbindt. Hier bevinden zich de bergingen en parkeergarage. In De Hoge Heren bevinden zich zeer veel faciliteiten voor de bewoners zoals een sauna, een fitnessruimte, een zwembad en een gastenverblijf.


Tevens aan de voet van de Erasmusbrug, in de bocht van de Maas staat het door B.J. Sybesma (Klunder Architecten) ontworpen woon-en kantoorgebouw “De Hoge Erasmus“.

hoge erasmus-5

hoge erasmushoge erasmus-6

Doordat de toren in de bocht van de Maas is geplaatst zijn er vanuit de toren lange zichtlijnen over het water mogelijk. De golvende gevel van de toren reflecteert de bocht in de Nieuwe Maas; aan deze zijde liggen twee woningen. In het rechthoekige bouwdeel aan de achterzijde bevinden zich de liften en het trappenhuis en een op de stad gerichte woning.


Wanneer we de erasmusbrug overlopen zien we rechts het imposante “De Rotterdam“.

de rotterdam-8

de rotterdam-7de Rotterdam

De Rotterdam bestaat uit drie onderling verbonden torens, West Tower, Mid Tower en East Tower. De Rotterdam is een ontwerp van Rem Koolhaas, die zowel de buitenkant als ook de binnenzijde heeft ontworpen. en hij noemde het de verticale stad. De drie torens staan op een gezamenlijke sokkel van dertig meter hoogte die zes etages telt. Ongeveer 90 meter boven het maaiveld verspringen de torens enkele meters in verschillende richtingen wat de windstabiliteit ten goede komt en deze verspringing levert tevens terassen op. De raampartijen van de woningen lopen van grond tot plafond.

de rotterdam-5

de rotterdam-2de rotterdam-4

De totale oppervlakte van het complete gebouw is ca. 160.000 m2 en in volume is De Rotterdam het grootste gebouw van Nederland  dat in één keer is gebouwd.. De functies in het gebouw zijn zodanig samengesteld dat iemand er 24 uur per dag aangenaam verblijven. De begane grond heeft, met het hotel, winkels en horeca, voornamelijk een publieke functie. De woningen en kantoren zijn aan deze publieke functies verbonden via een grote centrale lobby.


Als we de brug zijn overgelopen zien we links de Wilhelmina Toren.

hoge erasmus-2

hoge erasmus-4hoge erasmus-3

De Wilhelminatoren, welke deel uitmaakt van het Wilhelminahof, was de eerste kantoortoren aan de voet van de Erasmusbrug. De pas gerenoveerde hoogwaardige kantoorruimtes zijn ruim en licht. De ramen bieden rondom fantastisch uitzicht over de Maas, de Wilhelminapier, Rotterdam Centrum en Katendrecht.

Het project Wilhelminahof ansich is samengesteld uit een viertal kantoren, een nieuw Paleis van Justitie en gedeeltelijk ondergrondse parkeergarages.justitie-3

justitie

justitie-2

Dit project vormde de eerste fase van de ontwikkeling van kantoren op de Kop van Zuid.


Links van het Wilhelminaplein staat, eigenlijk in de Maas daar de Toren is gebouwd op een stukje ingepolderde koningshaven, De Maastoren, een ontwerp van architectenbureau Odile Decq Benoit Cornette in samenwerking met Dam&Partners.

maastoren

maastoren-3maastoren-2

De Maastoren is het hoogste gebouw van de Benelux en de hoogste woontoren van Nederland. De toren kenmerkt zich door twee schijven waarvan de hoogste bijna 165 meter is. De buitenzijde van het gebouw heeft een grijs-metaalachtige kleur die afhankelijk van de weersomstandigheden een andere kleur aanneemt.


Aan de rechterzijde van de Erasmusbrug zien we de Toren op Zuid, waarin zich het regiokantoor van KPN Telecom heeft gehuisvest.

toren op zuid

toren op zuid-2toren op zuid-3

De Toren op Zuid was  een van de eerste projecten op de Wilhelminapier. Het ontwerp is van architect Renzo Piano. De voorgevel van het gebouw helt naar voren en wordt gestut door een stalen paal von ongeveer 50 meter. De hellende voorzijde is ontworpen als een 90 bij 40 meter grote billboard waarin ongeveer 1000 groene lampen zijn aangebracht, waardoor de gevel dienst kan doen als een enorme lichtkrant.


Tegenover de Toren op Zuid staat Het Nieuwe Luxor en is een ontwerp van Peter Wilson van architectenbureau Bolles&Wilson.

luxor-2

luxor-4luxor-3

Het oude Luxor opende zijn deuren op 22 december 1917 aan de Kruiskade, en dit theater was een ontwerp van architect P. Vermaas. Tijdens de 2e oorlog kwam het theater in de handen van de Duitsers en bleven er filmvertoningen plaatsvinden.

In april 1996 werd architect Peter Wilson uitgeroepen tot winnaar van een ontwerpwedstrijd voor de bouw van Het Nieuwe Luxor op de Wilhelminapier aan de Kop van Zuid.  De uit Australie afkomstige architect omschreef zijn ontwerp als slank, mooi en elegant.


We zetten onze wandeling door Rotterdam voort en lopen lkangs het Luxor richting kade aan de Rijnhaven. Na een korte wandeling zien we aan de linkerzijde de Rotterdamse vestiging van InHolland Hogeschool.

InHolland

InHolland-2InHolland-3

Het gebouw is een ontwerp van Erick van Eegenraat, en de gevel is volledig van glas, en de ruimtes er achter zijn rond een atrium gebouwd.

We lopen een stukje terug en gaan ter plaatse van de verkeerslichten linksaf en vervolgen onze weg over de Wilhelminakade.

We passeren de zijgevel van de de voormalige vertrekhal van de Holland-Amerikalijn waarin de Cruise Terminal is gevestigd.

cruise terminal-3

cruise terminal-2cruise terminal

De Cruise Terminal deed in vroege jaren dienst als aankomst- en vertrekhal van de Holland Amerika Lijn en is industrieel erfgoed. Op de Wilhelminapier was voor de tweede wereldoorlog het hoofdkantoor van de HAL gevestigd en stonden hier vele loodsen. Veel van deze loodsen werden in 1940 verwoest. Na de oorlog in 1946 werd hier voor transatlantische passagiers een vertrekhal gebouwd door Brinkman, Van den Broek en Bakema.

Het gebouw bestaat uit een betonconstructie van zes schaaldaken. De zijgevels zijn geheel voorzien van glas. De Cruise terminal is nog steeds in gebruik wanneer grote passagiersschepen Rotterdam bezoeken en aanmeren aan de Wilhelminakade. Verder is er een cafe/restaurant gevestigd.


We vervolgen onze weg langs de Wilhelminakade. Aan de linkerzijde passeren we het voormalige werkplaatsengebouw Las Palmas van de Holland-Amerikalijn.

las palmas

las palmas-2

Het ontwerp was van bureua Van de Broek en Bakema en werd in 1953 voltooid als laatste project van de wederopbouw van het HAL-complex.  Aan de achterzijde van het gebouw is  het restaurant Las Palmas gevestigd. Boven op het gebouw liet projectontwikkelaar OVG voor zichzelf een ellipsvormig kantoor bouwen. Het gebouw “Penthouse” genoemd, zweeft boven het Las Palmas gebouw en wordt omhoog gehouden door stalen pilaren. De ronde einden van het kantoorgebouw contrasteren opzettelijk met de rechthoekige ontwerpen in de omgeving.


We gaan verder en lopen links om het Palmas gebouw tot aan de Otto Rechlinweg. Wanneer we rechtuit kijken zien we de New Orleans naar een ontwerp van de Portugese architect Alvara Siza.

new orleans-2

new orleans-3new orleans

Ofschoon de Wilhelminapier qua oppervlakte niet zo groot is, staan aan de zuidzijde hiervan reeds vijf woontorens tussen Montevideo en het Nieuwe Luxor, waarvan de New Orleans er één is  De New Orleans is het op één na hoogste gebouw van Nederland en de hoogste woontoren van Nederland.


Als we naar rechts kijken zien we de Montevideo, die bij het gereed komen in 2005 het hoogste gebouw van Nederland was. Het ontwerp van de Montevideo is van architect Francine Houben van Mecanoo Architecten uit Delft, en heeft zich laten inspireren door de klassieke woonwolkenkrabbers uit New York. De naam Montevideo verwijst naar de vele pakhuizen die hier in vroege tijden stonden die namen droegen van steden waar Rotterdam handel mee dreef.

montevideo

montevideo-4montevideo-2montevideo-3

Het gebouw bestaat uit verschillende bouwdelen en daarmee verbonden verschillende woningtypes. De appartementen zijn niet gelijkvloers maar lijken meer op gestapelde herenhuizen en hebben standaard allerlei voorzieningen en services. De bewoners kunnen gebruik maken van een gemeenschappelijk terras,  een healthclub met zwembad, fitness en sauna. Op het dak van de toren is een negen meter hoge letter M geplaatst, die het gebouw niet alleen bekroont maar tevens dienst doet als windvaan.


We gaan naar rechts en lopen naar links om Hotel New York heen en komen zo aan de voorzijde van het voormalige hoofdkantoor van de Hollaand Amerika Lijn. Sinds 1992 is hier Hotel New York gevestigd.

hotel new york

hotel new york-4hotel new york-5hotel new york-2hotel new york-3

Een korte geschiedenis. In 1901 liet de HAL naar een ontwerp van de architecten Müller en Drooglever Fortuyn hier het kantoor bouwen. Alleen de noordgevel is nog van het oorspronkelijke gebouw. In 1908 kregen beide architecten samen met Van der Tak opdracht aan de oostzijde magazijnruimten te ontwerpen. De noordgevel werd in 1916 gewijzigd waarbij tevens de toren met klok werd gebouwd. De zuidgevel volgde in 1918 waarbij de toren met windroos tot stand kwam. In 1920 werd de westfront van het gebouw aangepakt. Niet alleen aan het exterieur van het gebouw maar ook het interieur is veel aandacht besteed.


Links van Hotel New York staat het gebouw van Foster and Partners, het World Port Center.

World port center

World port center-4World port center-2

ING Vastgoed Ontwikkeling bv was de opdrachtgever voor de bouw van het World Port Center.  De bouwsom bedroeg fl. 100.000.000. Het Gemeentelijk Havenbedrijf heeft het grootste deel van het World Port Center in gebruik, etage 2 t/m 19. Eneco Energie huurt etages 25 t/m 28 en de etages daar boven, 29 t/m 32,  worden gehuurt door Confi Business and conference centers. Op de bovenste etages van het gebouw is een calamiteiten coördinatiecentrum ingericht. Op de 1e etage is onder meer het Argentijnse restaurant Gaucho’s gevestigd.


We zijn deze wandeling door Rotterdam via de Erasmusbrug de Maas overgestoken. Rechts van Hotel New York ligt de aanlegsteiger van de watertaxi.

watertaxi

watertaxi-4watertaxi-2

In den vroege tijden hadden de 19e eeuwse hotels koetsjes met een vaste koerier. In een later stadium een limousine met chauffeur, Hotel New York heeft een watertaxi met schipper!

Het water als verbinding, zoals ooit, zoals nu, zoals morgen.  Een gebouw dat ooit begon als kantoor, transformeerde als symbool, vergeten, maar vervolgens opnieuw getransformeerd tot symbool.

De Rotterdamse watertaxi heeft een uitgebreide vloot van taxi’s en een groot netwerk van opstapplaatsen. Er is een veerdienst tussen Hotel New York, de Veerhaven en de Leuvehaven.

We nemen de watertaxi om wederom de Maas over te steken naar de Veerhaven.

Het vervolg van de wandeling “Rotterdam te voet” kun je lezen en bekijken in het derde en laatste deel van deze serie.

In deze serie Rotterdam te voet zijn verschenen:

Rotterdam te voet; deel 1

Rotterdam te voet; deel 3