MJF_Art&Design Het Witte Huis Rotterdam


Het Witte Huis Rotterdam

Het Witte Huis in Rotterdam werd in 1897 door Gerrit en Herman van der Schuijt ontwikkeld. Het idee kreeg Gerrit van der Schuijt bij een bezoek aan New York waar hij werd geïnspireerd door de verzamelkantoorgebouwen en wolkenkrabbers. De beide broers hadden al een paar panden aan de Wijnhaven en Gelderse Kade. Deze panden werden afgebroken om plaats te maken voor de bouw van de eerste wolkenkrabber van Europa.
In 1897 werd met de bouw van het Witte Huis begonnen onder leiding van architect Willem Molenbroek en aannemer J.H. Stelwagen.
Het 45 meter hoge gebouw is in Art Nouveau stijl op “Amerikaanse” leest gebouwd, echter werd het in tegenstelling tot de staal constructies die in Amerika werden gebruikt een gemetselde toren.
De bouw van het Witte Huis was een gedurfd plan, omdat er toendertijd zelden hoger werd gebouwd dan vijf etages.
Op 8 september 1898 vond de officiele opening van het Witte Huis plaats.

Het Witte Huis 1-4

Samenstelling en bewerking MJF_Art&Design.

Het NAi in collage


Het NAi of Nederlands Architectuurinstituut, is behalve een museum ook een archief, bibliotheek, museum en cultureel podium. In het NAi worden de belangrijke collecties en archieven van Nederlandse architecten van na 1800 bewaard en zijn toegankelijk voor het publiek. Hieronder bevinden zich ondermeer de archieven van architecten zoals Dudok, Cuypers, Berlage en De Klerk.
Sinds 1993 bevind zich het NAi in een markant gebouw, gelegen aan de rand van het Museumpark in het centrum van Rotterdan naar een ontwerp van Jo Coenen. Tevens is in het gebouw het vrij toegankelijke NAi cafe aan de foyer gevestigd, en beschikt over een groot terras aan de karakteritieke vijver.
Achttien strekkende kilometers met tekeningen, schetsen, maquettes, foto’s, boeken en tijdschriften vormen één van de grootste bouwkunstcollecties ter wereld. Meer dan 40.000 boeken over architectuur, vormgeving en aanverwante vakgebieden.

NAI

 

Ontwerp en samenstelling MJF_Art&Design

 

 

De SD Geheugenkaartjes


Bij het gebruik van een nieuwe SD geheugenkaart proberen we deze zo vol mogelijk met onze gemaakte afbeeldingen te krijgen. Maar is dit wel aan te raden? Het antwoordt op deze vraag is kort en bondig: Nee!!
Vooral bij het fotograferen in RAW kunnen we weleens voor nare verrassingen komen te staan.
We zijn zuinig op onze camera en lenzen, althans daar ga ik van uit en voor mij zelf sprekend. Maar hoe gaan we om met die kleine plastic plaatjes, de SD geheugenkaart, in onze camera.
De kaartjes heb je in verschillende grootte qua opslag, van 8gb, 16gb, 32gb, 64gb, 128gb en zelfs 256gb. Het voordeel van de laatste drie kaartjes is het grote aantal opnamen wat je er op kwijt kunt. Echter zit er ook een zeer groot nadeel aan deze grote opslag wat ik zelf aan den lijve heb ondervonden. Wanneer er iets met je geheugenkaartje gebeurt, in mijn geval een virus door een externe oorzaak, ben je in één keer een groot aantal foto’s definitief kwijt. Zelf gebruik ik tegenwoordig kaartjes van 16 GB waar ongeveer zo’n 450 raw bestanden op kunnen.

RAW bestanden zijn in vergelijking tot JPEG bestanden groter en nemen dus meer ruimte in op de geheugenkaart. Wanneer je geheugenkaartje bijna vol is, zullen die laatste paar opnamen door de camera met passen en meten op de geheugenkaart worden gepropt. Dit kan leiden tot beschadiging van de fotobestanden en kaartvergrendeling. Geeft de camera aan dat er nog tien opnamen gemaakt kunnen worden, wees dan niet te zuinig maar verwissel de kaart en voorkom zo dat je gemaakte fotobestanden beschadigd raken.

Wanneer de geheugenkaart vol is en je hier een backup van hebt gemaakt op een externe schijf kun je de gemaakte fotobestanden op de SD geheugenkaart verwijderen. Beter is echter de SD geheugenkaart te formatteren in de camera welke je op dat moment gebruikt. Bij het verwijderen van de foto’s verwijder je inderdaad de op de SD kaart staande fotobestanden, meer niet. Echter bij het formatteren verwijder je niet alleen de foto’s maar herstel je ook de systeemstructuur van de kaart.

Het zal u wellicht wel eens gebeuren, je maakt een aantal opnamen, maar bij foto 4 ziet u bij de beeldweergave in het LCD scherm dat de foto niet naar wens is. Je verwijdert de foto van de geheugenkaart met de camera en maakt een andere foto. Op zich niets mis mee toch? Je hebt in mijn voorbeeld foto 4 verwijdert, maar door een volgende foto te maken, zal de camera de ruimte welke foto 4 in beslag nam op de kaart terugvullen (“back filling”). Op zich is er niets aan de hand en kan deze werkwijze geen schadelijke gevolgen hebben, tot op het moment dat je geheugenkaart beschadigd raakt, en om je foto’s te redden, deze op de een of andere manier wil herstellen. Op dat moment kan de “back filling” de reden zijn dat je foto’s niet meer gered kunnen worden.

Wanneer u de geheugenkaart in uw camera wilt verwijderen, schakel dan eerst de camera uit. Wanneer de camera bezig is de beelden op de geheugenkaart te schrijven zal veelal het led lampje branden. Zet tijdens dit proces de camera nooit uit of verwijder nooit de geheugenkaart uit de camera tijdens het schrijven. Dit kan beschadigingen aan de geheugenkaart veroorzaken.

Micheljansenfotografie.