Witbalans


Het bepalen van de Witbalans.

Weer zo’n uitgebreid technisch artikel vol bla bla bla over witbalans, vraag je je wellicht af bij het lezen van de koptekst. Hier kan ik kort en krachtig een uitsluitsel over doen: “Nee”!
Met betrekking tot Witbalans en wat het precies is en inhoud, wat het doet of eventueel niet doet, daar staan genoeg artikelen over geschreven op het internet. Fotografeer je trouwens in Jpeg dan kun je het artikel lezen maar heeft het geen invloed op jouw foto’s. Jpeg bestanden worden door de camera zelf bewerkt en zijn dus kant en klaar. Echter fotografeer je, net zoals ik, in Raw dan zou dit artikel je tijdens het bewerken van je ruwe beelden werk besparen.
Vooraf, op de place to be als ik het zo mag uitdrukken begon ik in het verleden mijn fotoshoot met het maken van een ijkfoto van mijn grijskaart, waarmee ik later bij het bewerken mijn juiste witbalans kon instellen. Echter was dit een vervelend en min of meer tijdrovend iets, alvorens ik mijn ruwe Raw beelden kon bewerken en omzetten naar Jpeg bestanden.
Een oplettende lezer zal al gemerkt hebben dat ik in de verleden tijd spreek. Want de grijskaart heb ik nog wel, maar min of meer als …
Regelmatig surf ik nog wel eens op het internet zoekende naar interessante artikelen betreffende fotografie. Naast artikelen die leuk zijn om te lezen of meer zijn geschreven voor de pro-fotografen, zijn er ook artikelen die voor de amateur-fotograaf een verandering in zijn denken en doen veroorzaken. En zo ook dit artikel.
Het ging hier over de Expodisc 2.0. Wat is dat?? hoor ik je denken.
Wel lees en huiver: met de expodisc 2.0 bepaal je op een kinderlijk eenvoudige manier, direct ( in tegenstelling tot de grijskaart welke dit indirect doet) de juiste witbalans onder iedere lichtomstandigheid.
expodisc-2-0-witbalans-filter-77mm
Ik gebruik de expodisc nu ongeveer een half jaar, en moest ik voorheen altijd de witbalans dmv de gemaakte foto van de grijskaart in Lightroom instellen, is dit nu de instelling die ik bij voorbaat over sla en de instelling laat staan op: als opname. Onder andere te koop bij cameranu.nl.
De expodisc 2.0 werkt echt.

Maar nu, hoe de Expodisc te gebruiken. De disc is leverbaar in twee filtermaten namelijk 77mm en 82mm rond.  De filtermaten van je objectieven zijn uiteraard verschillend maar geen probleem. Kijk wat je grootste objectief-filtermaat is en pas hier de diameter van de expodisc op aan. Deze kan namelijk ook voor je lens gehouden worden waarbij wel gelet dient te worden op het feit dat de expodisc de volledige diameter van je objectief bedekt.

De handelswijze voor de Nikon:

Ga naar menu, kies opname-menu en vervolgens rechts naar witbalans. Klik op oke waarbij de je handmatige voorinstelling ziet staan. Open deze en kies “Meten” door op “oke” te drukken. Hierna vraagt de camera of de bestaande gegevens mogen worden overschreven en bevestig dit met “ja” door op “oke” te drukken. Plaats de Expodisc voor de lens, richt op de lichtbron welke je voorwerp verlicht en druk af. De camera leest de gegevens en slaat deze op. De witbalans voor deze sessie is opgeslagen. Veranderen de lichtomstandigheden omdat je bijvoorbeeld foto’s gaat maken met kunstlicht, herhaal dan bovenstaande handelingen en de witbalans is dan voor die lichtbron ingesteld. Het bespaart zoveel tijd tijdens het bewerken van de foto’s daar de witbalans al reeds is ingesteld. Kinderlijk eenvoudig, maar het werkt perfect.

 

De SD Geheugenkaartjes


Bij het gebruik van een nieuwe SD geheugenkaart proberen we deze zo vol mogelijk met onze gemaakte afbeeldingen te krijgen. Maar is dit wel aan te raden? Het antwoordt op deze vraag is kort en bondig: Nee!!
Vooral bij het fotograferen in RAW kunnen we weleens voor nare verrassingen komen te staan.
We zijn zuinig op onze camera en lenzen, althans daar ga ik van uit en voor mij zelf sprekend. Maar hoe gaan we om met die kleine plastic plaatjes, de SD geheugenkaart, in onze camera.
De kaartjes heb je in verschillende grootte qua opslag, van 8gb, 16gb, 32gb, 64gb, 128gb en zelfs 256gb. Het voordeel van de laatste drie kaartjes is het grote aantal opnamen wat je er op kwijt kunt. Echter zit er ook een zeer groot nadeel aan deze grote opslag wat ik zelf aan den lijve heb ondervonden. Wanneer er iets met je geheugenkaartje gebeurt, in mijn geval een virus door een externe oorzaak, ben je in één keer een groot aantal foto’s definitief kwijt. Zelf gebruik ik tegenwoordig kaartjes van 16 GB waar ongeveer zo’n 450 raw bestanden op kunnen.

RAW bestanden zijn in vergelijking tot JPEG bestanden groter en nemen dus meer ruimte in op de geheugenkaart. Wanneer je geheugenkaartje bijna vol is, zullen die laatste paar opnamen door de camera met passen en meten op de geheugenkaart worden gepropt. Dit kan leiden tot beschadiging van de fotobestanden en kaartvergrendeling. Geeft de camera aan dat er nog tien opnamen gemaakt kunnen worden, wees dan niet te zuinig maar verwissel de kaart en voorkom zo dat je gemaakte fotobestanden beschadigd raken.

Wanneer de geheugenkaart vol is en je hier een backup van hebt gemaakt op een externe schijf kun je de gemaakte fotobestanden op de SD geheugenkaart verwijderen. Beter is echter de SD geheugenkaart te formatteren in de camera welke je op dat moment gebruikt. Bij het verwijderen van de foto’s verwijder je inderdaad de op de SD kaart staande fotobestanden, meer niet. Echter bij het formatteren verwijder je niet alleen de foto’s maar herstel je ook de systeemstructuur van de kaart.

Het zal u wellicht wel eens gebeuren, je maakt een aantal opnamen, maar bij foto 4 ziet u bij de beeldweergave in het LCD scherm dat de foto niet naar wens is. Je verwijdert de foto van de geheugenkaart met de camera en maakt een andere foto. Op zich niets mis mee toch? Je hebt in mijn voorbeeld foto 4 verwijdert, maar door een volgende foto te maken, zal de camera de ruimte welke foto 4 in beslag nam op de kaart terugvullen (“back filling”). Op zich is er niets aan de hand en kan deze werkwijze geen schadelijke gevolgen hebben, tot op het moment dat je geheugenkaart beschadigd raakt, en om je foto’s te redden, deze op de een of andere manier wil herstellen. Op dat moment kan de “back filling” de reden zijn dat je foto’s niet meer gered kunnen worden.

Wanneer u de geheugenkaart in uw camera wilt verwijderen, schakel dan eerst de camera uit. Wanneer de camera bezig is de beelden op de geheugenkaart te schrijven zal veelal het led lampje branden. Zet tijdens dit proces de camera nooit uit of verwijder nooit de geheugenkaart uit de camera tijdens het schrijven. Dit kan beschadigingen aan de geheugenkaart veroorzaken.

Micheljansenfotografie.

De Tas


Wanneer ik met mijn fotocamera op pad ga, is mijn foto-uitrusting over het algemeen niet beperkt tot alleen een camera. Al gauw heb ik naast mijn camera, een supergroothoek (10-20mm), een zoomlens in het middenbereik (17-70mm) en een zoomlens in het grotere bereik qua brandpuntsafstand (70-300mm) bij me. Deze vaste uitrusting eventueel aangevuld met een macrolens (85mm), externe flitser, en nog wat kleine dingetjes in de vorm van reinigingssetje voor de lenzen, reserve accu’s, reserve geheugenkaartjes en nog wat van dat kleine spul, zijn bij elkaar toch een tas vol.
Een tas vol, maar wat voor tas?
Een rugtas, een schoudertas, of een slingbag. Welke moet ik kiezen.

De rugtas.
lowepro-protactic-450-aw-black

Rugtassen zijn er in vele soorten en maten. Het laden van de rugtas kan per model verschillend zijn. Er zijn uitvoeringen waarbij je de tas door middel van een rits aan de voorzijde opent waarna camera en accessoires toegankelijk zijn, bij andere uitvoeringen zit er ook een rits aan de zijkant zodat na enig oefenen de camera uit de tas gepakt kan worden zonder dat de tas van de rug genomen hoeft te worden. Maar in het algemeen zit de rits aan de rugzijde, met als voordeel dat anderen dan jijzelf geen toegang hebben tot je foto uitrusting, maar tegelijkertijd met het nadeel dat indien je de camera en/of lenzen wilt pakken je de tas af zal moeten doen. Hierbij moet deze dan veelal op de grond worden neergezet.

Het draagcomfort van dit type tassen is goed, mits goed afgesteld. Als de tas dicht tegen de rug gedragen wordt kan dit flink wat zweet (en dus minder draagcomfort) veroorzaken. Speciale ademende materialen kunnen dit verbeteren maar er zijn ook tassen waarbij het frame dusdanig geconstrueerd is dat er een luchtstroom tussen de rug en tas aanwezig blijft en hierdoor veel minder zweetvorming zal optreden.
Over het algemeen is het nadeel van dit soort tassen dat je niet even snel je camera kan pakken of belangrijker nog, niet even snel van lens kan wisselen.

Schoudertas.
224502

Wil je snel uit je tas kunnen werken, camera pakken en lenzen verwisselen tijdens het fotograferen door, dan kom je al gauw uit op de schoudertas. Snelle toegang maar zeker ook belangrijk schoudertassen blijven beter binnen je zicht, en beschikken vaak uitsluitend over een opening aan de bovenzijde, waardoor er niet gauw spullen uit zullen vallen.
Nadeel van dit soort tassen is het draagcomfort. Gezien de grotere omvang en dus inhoud van de tassen kan het gewicht behoorlijk toenemen. Ondanks voorzieningen als padding in de schouderband kan het gewicht na een paar uur wandelen toch zeer duidelijk merkbaar worden in de vorm van schouder- of rugpijn

Slingshots of slingbags.
lowepro-slingshot-202-aw-black

Slingtassen lijken in eerste instantie veel op rugtassen, een van de verschillen is dat er meestal maar een enkele draagriem aanwezig is. Er zijn echter ook slingtassen welke met een extra te monteren schouderband komen waardoor deze tas alsnog als normale rugtas te dragen is.Normaal gesproken zal de draagband diagonaal over de schouder gedragen worden met de tas zelf op de rug. Indien iets uit de tas gepakt moet worden, kan deze naar voren geschoven worden zodat de tas als het ware als een soort heuptas voor je buik komt te hangen. De tas kan op dat moment vanaf de bovenkant opengemaakt worden. Groot voordeel hierbij is dat de tas dus niet afgenomen hoeft te worden en dus ook niet op de (vieze of natte) grond hoeft te worden gezet.
De paraatheid van de camera bij deze tassen zal iets toenemen naarmate meer gewenning optreedt maar zeer snel reageren zal er toch niet in zitten. In dit opzicht zitten deze tassen een beetje tussen de rug- en heuptassen in.
Hoewel de slingtas een aantal voordelen heeft, blijft het wel een feit dat het gewicht toch over slechts een enkele band over de schouder rust. Voor kortere trips zal dit over het algemeen geen probleem zijn maar bij langere uitstapjes kan dit een rol gaan spelen. Ook het naar voren schuiven en weer terug kan afhankelijk van de kleding onder de tas soms als lastig ervaren worden.

Zelf gebruik ik een schoudertas, de Lowepro Stealth Reporter D400 AW. Qua draagcomfort niet zo prettig als een rugtas, maar met betrekking tot de toegang tot de tas (alleen voor de fotograaf) vele malen sneller dan een rugtas of slingshot. Meerdere malen heb ik gekeken naar een rugtas maar het nadeel hierbij is en blijft de onhandige en minder snelle toegang tot je lenzen.
Met betrekking tot de slingshots en de demonstratie video’s hieromtrent valt mij op dat dit soort tassen veelal worden gedemonstreert als de persoon de camera uit de tas pakt waardoor het principe van dit soort tassen makkelijk lijkt. Maar nu als de camera al reeds om je nek hangt en je een lens wilt wisselen. Gaat dit dan net zo makkelijk of krijgen camera en tas een conflict.
Ik hou het voorlopig maar bij mij schoudertas met zijn voor mij vele voordelen.