Op de scheiding van licht en donker


De avond valt vroeg. Het licht van de volle maan wordt getemperd door de voorbij schuivende wolken. Er is een duidelijke weersverandering op komst.

De eerste waterdruppels vallen tegen het raam. Ik sta op en loop richting de lichtschakelaar om de schemering in de woonkamer te doen overgaan in een helder verlichte ruimte. Ik klik op de schakelaar en even, als een bliksemschicht, gaat het licht aan en direct weer uit. Hmmm lamp kapot. Alleen het licht van het wandmeubel verlicht mijn kamer. Ik loop weer terug naar de bank en ga weer zitten.

De regen klettert nu harder tegen de ramen, maar ook de wind is toegenomen en raast door de sponningen van het raam. Met een veilig gevoel van beschermd zijn tegen de weersinvloeden van buiten, pak ik mijn kopje koffie en geniet van mijn bakkie pleur.

Ik sta weer op en loop naar het wandmeubel. Even denk ik een weerspiegeling van mezelf te zien in de ruiten van de wandkast. Zonder er verder enige aandacht aan te geven doe ik mijn ding om even later weer plaats te nemen in de bank.

Terwijl ik in de bank zit, lijkt het wel of ik de weerspiegeling van mezelf die ik even geleden, toen ik voor de kast stond, weer te zien. Maar dat kan toch niet. Een rilling gaat door mijn lijf. Ik heb graag de controle over de dingen die gebeuren maar hier schiet de controle hebben over dingen echt tekort.

Ik sta op om langzaam naar het wandmeubel te lopen, mijn blik houdend op de plaats waar ik zojuist mijn weerspiegeling meende te zien. Om enige twijfel weg te nemen dat ik wellicht dingen zie die er niet zijn, pak ik mijn mobiel richt deze op de kast en maak een aantal foto’s. Ik geloof mijn eigen ogen niet. Een koude rilling loopt over mijn lijf.

Ghost-1

Ik zie een vage figuur gelijkend op mijzelf voor de kast staan. Is dit werkelijkheid? Zie ik hier mijn eigen geest?

Ghost-2

Ghost-3

Ghost-4

Hoe is dit mogelijk. Ik loop geheel beduusd, in de war, geschokt, ik kan mijn gevoelend moeilijk onder woorden brengen, terug naar de bank. Ik laat mijn hoofd zakken en met beide handen ondersteun ik mijn voorhoofd. Het is stil.

Dan kijk ik weer op richting kast:

Ghost-6

 

Ik liep al enige tijd met het idee om een kleine reeks van dit soort foto’s te maken. Om deze als losse foto’s zijnde op mijn weblog te plaatsen zou het mysterieuze karakter van de foto’s teniet doen. Dus dan maar als illustratie in een klein verhaaltje.

De foto’s zijn niet door middel van nabewerking tot stand gekomen maar in real-time gemaakt.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s