De zin en onzin van het UV filter (2)


In dit tweede deel van mijn artikel “de zin en onzin van het UV filter” wil ik een geheel ander (nadelig) aspect van het UV filter toelichten, namelijk de verschuiving van licht.

Wanneer licht op een lens invalt wordt het licht, door de kromming van de lens, gebroken naar het brandpunt van deze lens. Het licht verandert van richting, waarbij de kromming van het voor- en achtervlak van de lens bepalend is voor de sterkte en dus de mate van breking van het licht. Een foto-objectief is samengesteld uit een aantal elementen en samengestelde elementen van lenzen, met ieder zijn specifieke breking om tenslotte het beeld, bij een juiste scherpstelling, op de lichtgevoelige sensor te laten vallen. Tot zover kan het licht onbelemmerd zijn weg door het objectief vervolgen tot en met aan de lichtgevoelige sensor.

Het UV filter is een vlakke glasplaat met een bepaalde dikte. Wanneer licht op het UV filter invalt, zal dit licht geen breking ondergaan, het voor- en achtervlak van het filter zijn immers vlak. In de optica zeggen we, de straal of radiï van het voor- en achtervlak van het UV filter liggen in het oneindige. Licht dat invalt op het UV filter zal na passage van de planparallelle glasplaat geen breking ondervinden en dus in dezelfde richting zijn weg vervolgen. Echter er is een MAAR……

De optische dichtheid van lucht is vastgesteld op 1.0. De optische dichtheid (of brekingsindex) van glas is 1,52. Wanneer een lichtstraal loodrecht op het UV filter invalt, zal deze na passage van het filter, zijn weg in dezelfde richting vervolgen. De lichtstraal welke het UV filter onder een hoek benaderd, zal onder invloed van de hogere optische dichtheid van het UV filter, na passage zijn richting vervolgen, echter wel evenwijdig verschoven!!

parallel

Een uitleg op bovenstaande tekening is wellicht gewenst. De invallende lichtstraal (1) ondergaat een breking als gevolg van het feit dat deze vanuit lucht (het optisch dichter)  UV filter binnentreedt. De lichtstraal 1′ ondergaat een zelfde breking, echter in tegenovergestelde waarde en richting bij de overgang van het optisch dichter UV filter naar lucht. De uittredende lichtstraal 1″ behoudt zijn originele richting echter is onder invloed van het optisch dichtere UV filter evenwijdig verschoven.

Wat heeft dit tot gevolg?

Ik kan hier d.m.v optica wetten dieper op ingaan, echter kan ik ook het gevolg van deze evenwijdige verschuiving onthullen. Ik kies voor het laatste.

Afhankelijk van de afstand van object tot sensor en het gekozen diafragma komt bij gebruik van een UV filter, na scherpstelling, het beeld niet op de sensor te liggen, maar achter de sensor. Kortom, het beeld op de sensor heeft niet zijn volledige scherpte, echter is deze onscherpte niet zichtbaar in de zoeker. Dit als gevolg van de evenwijdige verschuiving door het UV filter.

Zoals eerder vermeld is deze onscherpte afhankelijk van instelafstand en diafragma opening en zal deze onscherpte zeker niet een onscherpe foto veroorzaken, maar indien je, zoals ik, hoge eisen stel aan de scherpte van je foto’s, zeker wel zichtbaar voor de serieuze fotograaf.

Michel Jansen  –  micheljansenfotografie


2 thoughts on “De zin en onzin van het UV filter (2)

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s